Nooit Niks

Het is nog dun grijs licht als ik in mijn trapgat hang. Te lang verwaarloosd schop ik driftig het doek van me weg om het daarna weer stevig tussen mijn voeten te klemmen. Mijn armen branden en ik sluit mijn ogen halfweg in de lappen. Ik bijt op mijn lip om boven te geraken. Ik smokkel een beetje en raak het ophangoog niet aan. Slappig roets ik naar beneden en vloek als ik mijn dijen voel branden door de snelheid.

Ik kook water en maal de bonen voor de koffie. Poes miauwt klaaglijk en laat zich aarzelend aaien als ik mijn hand achter de kachel steek en haar zachte vacht aanraak. Eigenlijk zou ik van mezelf een stuk moeten rennen. In plaats daarvan nestel ik me in de zetel en drink met kleine slokjes van de warme koffie met veel melk.

De Snor voer me over het natte asfalt langs het kanaal van Gent naar Terneuzen. Al mijn lichten zijn kapot behalve de grote. De auto’s die me tegemoet komen knipperen driftig. Ik steek elke keer mijn hand op en zeg hardop: Gelukkig Nieuwjaar!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: