Revelatie

Ik draai en ik keer, mijn hoofd op het kussen lijkt op geen enkele manier te passen. Ik leg er een bij en smijt het een paar minuten later geagiteerd op de grond.

Op mijn buik, mezelf omhelzend wieg ik me heen en weer. Het biedt geen soelaas voor het innerlijke razen waar ik geen woorden voor vind.

Voorzichtig aai ik mijn eigen schouder, omvat mijn linkerborst en fluister dat er ook voor vragen die niet bestaan beslist antwoorden zijn.

Uitgeput val ik uiteindelijk in slaap om in mijn dromen te dwalen op de Alpenweides op zoek naar een paard. Freud heeft er in de vroege morgen ook niet echt iets op te zeggen wat ik wil horen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: