Vliegangst

Ik stel me voor hoe ik mijn armen spreid en van buiten naar binnen mijn lievelingsloopje speel. De toetsen beroer, de aanslag een beetje aan laat zwellen waardoor ik elke keer als ik speel weer vrolijk word.

Ik hang als een soort opgewonden hangjongere rond bij de twee kleine vleugels die in de ruimte vol instrumenten gepropt staan. Als de deur een tijdje openstaat vat ik mijn moed bij elkaar en maak een praatje met de musicus.

Zonder aarzeling stromen de woorden, ik buig me een beetje naar hem toe.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: