Schietincident

Braaf zitten, niet spreken, dat gaat allemaal van de schiettijd af blaft het meisje in uniform ons toe. De video start en vanaf het scherm worden de spelregels uitgelegd door een vrouw wiens linkeroog enorm scheel kijkt. De giechel borrelt steeds op, dat mag niet.

Nummer 44, blauw staat er op mijn briefje. Ik hang mezelf een soort pak om met allemaal lichten en krijg nog eens op het hart gedrukt mijn schietding met twee handen vast te houden, anders doet ie het niet. Mijn partner in crime is groen. Dat vinden we niet leuk dus besluit ze dat ik blauw groening ben. Samen schieten we met onze laserstraal op alles wat beweegt.

We buikschuiven nog net niet over de vloer om onze tegenstanders te besluipen maar veel schelen doet het niet. Opgewonden van pret kijken we elkaar aan, dit is leuk! Raken doen we niemand en we verliezen leven na leven. Ons deert het niet, zelfs niet als Nicolas, een entertje van acht, ons voor de zevenentwintigste maal neerknalt.

Es is niet mee, ze houdt niet van schieten op mensen, daar kan ze niet goed tegen. Ze gaat van de week mee knallen met pistolen en geweren op de baan.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: