Ontoerekeningsvatbaar

Het ijzer in mijn mond lijkt elke nacht te groeien. Klaarwakker lig ik in mijn bed, met mijn tong voel ik de contouren van de vreemde constructie op mijn tanden. Op gezette tijden rijdt een trein voorbij. Die wiegt me zachtjes heen en weer. Het oranje schijnsel van de lantarens voor de deur maakt van mijn deken vuur.

In de bleke ochtend worden mijn ledematen zwaar en soes ik weg in onrustige dromen. Bij het opstaan sleep ik me moeizaam van de bedrand naar de badkamer. Rillend zet ik de kachel op zeven. Om mijn kwetsbare lijf op temperatuur te brengen sla ik nog een deken rond mijn benen.

In het donker kan je niks leren, de echo van mijn droom dreunt door de eerste koffie heen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: