Zweterig

Voorzichtig probeer ik me om te draaien op de plastieken matras. Mijn kussen kraakt als ik mijn hoofd beweeg. Het houten stapelbed is te smal, mijn hand steekt als een nutteloze richtingaanwijzer buiten het bed.

Tegenover me, in het grijze schemer van de ochtend zie ik de contouren van het blote bovenlijf van mijn collega trainer. De achterkant van mijn lijf plakt zweterig aan de matras. Mijn benen steek ik voor extra luchtigheid vanonder het dekbed.

Nog voor mijn wekker gaat sta ik onder de lauwe douche.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: