Snijvlak

Om kwart voor acht in de morgen lig ik op de snijtafel van mijn huisarts: Hier komen de prikjes, kan even akelig zijn.
Boomlang, een enorme mond in een expressief gezicht, bruine ogen, zachte beweeglijke handen, schuift ie behendig de naald vlak onder mijn oog in mijn vel.

Ik geef geen krimp maar sper mijn mond ver open onder de gemene felle pijn die me overvalt als hij de injectienaald leeg drukt.
We kennen elkaar een jaar of vijfentwintig, hij stelt me gerust bij ingebeelde ziektes en beantwoord zonder blikken of blozen elke genante vraag.

Als de verdoving werkt begint hij met een soort thermische lans mijn gezicht te bewerken, ik ruik verbrand vlees, mijn vlees. Wil je even je ooglid naar beneden trekken vraagt hij, ik heb een hand tekort. Vakkundig assisteer ik mijn eigen minioperatie. Ondertussen bespreken we de toestand in de wereld terwijl zijn behandelkamer steeds meer naar gebarbecuede speklapjes begint te geuren.


2 responses to “Snijvlak

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: