Verloren wezen

Ze friemelt zonder onderbreking aan haar vest terwijl ze haar verhaal vertelt. Ik luister op de stoep met een glas witte wijn, druppels aan de buitenkant, natte vingers, hond aan mijn voeten.
Meer nog dan de woorden die ze uitstort vertellen haar lichte ogen van de pijn en de verwarring.

Het verhaal is al duizend maal verteld in een poging het kwijt te raken. Haar wanhoop maakt me stom.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: