Plas

Net na vieren wordt ik wakker, mijn buik doet pijn en ik moet plassen. Zo lang mogelijk probeer ik het verlaten van mijn warme nest uit te stellen. Als het echt niet meer gaat klim ik de wankele ladder af.

Mijn blote voeten kletsen op het koude beton, steentjes en stof tussen mijn tenen. Bij het plassen word ik overvallen door messcherpe pijn, de tranen springen in mijn ogen. Ik wieg mijzelf heen en weer van pijn en schrik.

Veel drinken, spreek ik mezelf moed in dan zal het overgaan. Een tas dampende thee neem ik mee naar mijn zachte warme bed in hoop op verlichting. Ik pers zeven sinaasappels uit voor extra vitamine c en eet twee cranberypillen die ik vind in een oude medicijndoos.

Het gaat niet beter, niet na twee potten warme thee, zelfgebreide sokken en twee paracetamollen. Ik spoor mijn witte bloedcellen aan om de akelige indringers te lijf te gaan maar eindig rillend van de koorts op de bank.

De mevrouw van ’t Spoed geeft me een potje om in te plassen. De aandrang is enorm, ik haal met moeite het toilet. Voor de balie wacht ik met in mijn hand het warme bekertje. Mevrouw Spoed zit aan de telefoon haar computerproblemen te bespreken. Zorgvuldig vermijdt ze mijn blik.

Als er een traan over mijn wang rolt legt ze de telefoon neer en pakt zonder iets te zeggen mijn roze gekleurde plas aan.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: