Visioen

Diep in de negentig schuifel ik met mijn wc rolletje in de hand door het verpleegtehuis. Ik interview mijn medebewoners over belangrijke zaken. Boven mijn hoofd steekt de bamboestok die ik gestolen heb uit de beleeftuin waar ie de tomaten recht hield. Ik heb hem vastgeklemd onder mijn bh. Want een reporter zonder antenne is als een eitje zonder zout.

Ik sluip door de gangen op mijn pantoffels om de laatste nieuwtjes en roddels af te luisteren. Zittend achter een tafeltje in de gemeenschappelijke ruimte brul ik ze gedecideerd en met kritische blik door mijn wcrol de ruimte in. Als er iemand naast me wil komen zitten wuif ik die met brede gebaren weg en maan ze tot stilte. Wat denken ze wel mijn uitzending te verstoren.

Omroep Zeeland!. Met enige regelmaat floept het zo mijn mond uit als ik de telefoon opneem. Bij voorkeur als ik een beetje niksig voor me uit zit te staren, gedachten op oneindig. Er zijn rollen die ik maar moeilijk afleg.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: