Schijn

Berg op, strakke bochten, bomen die een groene tunnel over de smalle weg vormen, de radio speelt, naar beneden snelt De Snor het dal in. Mijn ogen prikken van al het verse groen, de zon schijnt fel en in de verte dreigt een onweersbui. Vier uur zie ik op de autoklok. Tijd voor een middagdutje besluit ik.

Willekeurig sla ik een smalle onverharde weg naar rechts in. Ze loopt dood op een weide met gele boterbloemen. Geen hek houdt me tegen, ik stuur de auto soepel achter de meidoornheg die witte bloemen draagt.

De raampjes op een kier klim ik in mijn zelfgemaakte nest en sluit mijn ogen. De hond draait zich op de voorstoel, oren gespitst, snuit tevreden op haar poten. Zo slapen we diep en gelukkig. De regen op het dak wekt me, ik soezel nog even verder.

Als ik weer mijn ogen open stralen de druppels en staat een regenboog hoog aan de hemel. Ik ben daar!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: