Helder

IMG_0278[1]
De man met de intens blik komt tegenover me zitten aan de tafel in de zon. Ik bestel een koffie verkeerd en hij een zwarte straffe bak. Ver over de zeventig, het blauw van zijn overhemd accentueert de kleur van zijn ogen, zijn grijze haar, de pretrimpels die zijn gezicht doen leven geven hem een stralende krans van geluk.

Wat een mooie dag, knik ik. Toch zal er ook verdriet zijn vandaag, zeker dat er mensen sterven. Hij zegt het met grote ernst. Op zo’n dag als vandaag zou ik best willen doodgaan, ik neem een grote slok van mijn koffie. Waar zouden we naar toe gaan Waar zijn we voor we geboren worden?

Terwijl we spreken kijken we mekaar diep in de ogen. Je kan je lot niet ontlopen maar je kan wel kiezen hoe je er mee omgaat We houden de handen stevig en lang vast als we afscheid nemen. Terwijl hij naar zijn fiets stapt, straks taart eten bij zijn kleinkinderen, overvalt me een groot gevoel van geluk. Zonder afspraak weet ik van een weerzien.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: