Nachtelijk

Met mijn rug tegen de warme steen en mijn billen op de slaapzak kijk ik uit over zee. De maan is vol, het silhouet van de vissers daar waar de rotsen eindigen en de zee begint. Ik drink lauwe wijn uit een fles. We spreken zacht over pijn en geluk en de onvermijdelijkheid van het leven.

Het is laat, de wind nog warm, af en toe stapt er een visser op zoek naar de perfecte stek voorbij.

Dan is daar de zwerm: Zilveren vogels vliegen in een fragmentarisch patroon voorbij de zachte gouden maan, naar een andere tijd, een andere plek. Voorzichtig vraag ik aan de man naast me “zag je ze ook?”


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: