Zwaailicht

Blinkend fluo-geel staat ze in een oude verzakte garage. Batterij plat, klimop over de deur gegroeid, ik moet langs de passagiersstoel naar binnen klimmen om achter het stuur te kunnen zitten. Het alarmnummer staat op de deuren, het zwaailicht bestoft op het dak.

De mee gebrachte accu wordt voorzicht in de binnenste binnenkant van de auto neergelaten. Zonder mankeren slaat de turbo diesel aan. Mijn hart slaat over van opwinding als ik mijn nieuwe auto hoor snorren.

Op de snelweg, met geleende platen, zwerft mijn vinger voortdurend naar de knop van de zwaailichten en de sirene, strafbaar hoor mompelt mijn passagier: Je mag niet met een prioritair voertuig op de weg als je geen brandweerman of ambulancier bent!

Mijn vinger bedwingend zit ik braaf in de zwartleren stoel terwijl mijn billen op temperatuur gebracht worden door de stoelverwarming. Een tikje op de gaspedaal en mijn V70 schiet vooruit.

Als ik aan kom op de plaats waar Zus aangepast zal worden aan het deftige verkeer staat een welkomstcomité op een rij om ons te verwelkomen. Ze zwaaien enthousiast terwijl ze roepen om zwaailicht en sirene.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: