Roer

Op een dag vind ik mezelf terug schreeuwend als een viswijf. Van een behoorlijke afstand sla ik het tafereel gade. Ik ben er vrij zeker van dat ik dit niet wil dus stop ik ergens midden in een zin en haal diep adem. Sorry, dat had ik niet moeten doen! Met moeite kan ik pas een paar uur later de woorden van tussen mijn tanden persen. Ik meen er niks van.

Met vette vingers eet ik gebakken patatjes uit de pan. Met een lepeltje smeer ik de mayonaise op de platte kant. De zoute roomboter lik ik van mijn warme vingers. Boven de lege pan neem ik mijn beslissing: Zo een vrouw ga ik nooit worden!

Zorgvuldig maak ik mijn ogen op, zwart lijntje, donkere oogschaduw, zwarte mascara, twee laagjes. Mijn ragdunne panty, hoge hakken en een gestipte rok met zwier vertrek ik op café. Daar bestel ik een goed glas wijn om met mijn liefste te klinken op een toekomst zonder zurigheid.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: