Manne

Ik doe net boven het licht aan en laat de deur met een klap achter me dicht vallen als ik de sirenes hoor. Ze komen beslist dichtbij, ik zie de reflextie in het raam. Dan is daar het besef dat ik dat niet zou moeten zien, ik woon tenslotte aan een binnenplaats.

Ik buig me met de neus tegen het raam om te kijken, lichtbundels zwiepen heen in weer op kaal, donker beton. Dapper besluit ik buiten te gaan. Joehoe roep ik truttig. De bundels zwaaien synchroon mijn kant op. Politie! roepen ze terug. Er is hier een persoon gezien. De raadselachtige zin wordt uitgesproken alsof ik meteen zal begrijpen wat er aan de hand is.

De melding is al van even geleden. Ze schijnen nog steeds wild in her rond. Niks te zien besluiten ze en stappen zonder groeten mijn koer af. Voor de zekerheid doe ik mijn buitendeur op slot, je weet tenslotte maar nooit met personen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: