Schot

Mijn ogen sper ik zo wijd mogelijk open. Het is aardedonker. Het bloed suist in mijn oren, mijn hart bonkt, zweet tussen mijn borsten. Ik knipper en knipper om het beeld van mijn netvlies te krijgen: De man in de zilvergrijze golf, model jaren negentig. Het zwarte boord aan zijn leren jas spant om het witte vel van zijn pols. Korte stoppels in zijn nek, een pet van zachte zwarte stof. De details als een glasnegatief zo scherp. Haartjes op zijn hand, de vage geur van zelf gerolde sigaretten.

Hij houdt zijn arm langs de deur door het open gedraaide raam. Zijn andere hand op het stuur, de motor staat uit. De rode klinkers van de weg, bomen zonder blad, grijzig is het, ik voel de miezer op mijn gezicht.

De man tuurt naar iets verderop in de straat. Ik kan mijn blik niet afwenden van zijn hand strak langs de deur van zijn auto. Een half automatisch pistool, bleekgroen met slijtplekken die vaag zwart afsteken, zijn vinger losjes om de trekker. Behoedzaam richt hij het pistool. De schreeuw stolt ergens achter in mijn keel als ik wakker word met speeksel op mijn lippen.

Mijn benen beven als ik ze over de rand van het bed zwaai. De druk op mijn blaas neemt toe terwijl ik besluiteloos blijf zitten. Het toilet is buiten, mijn angst blijft binnen. Ik plas op het rood glimmende plastic kinderpotje.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: