Hoog en droog

De rode fordbus staat geparkeerd ergens bij een tankstation in de buurt van Eindhoven. Even pauze voor ik mijn bestemming, een of andere instelling buiten de stad, bereik. Ik rij al een paar uur in de zeikende regen en ben het gezwiep van de wissers meer dan zat.

Ik zucht en strek mijn benen door ze op het dashboard te leggen. Mijn boterham eet ik uit een plastic zakje. Gedachteloos kauw ik hap voor hap. Een auto rijdt me iets te hard voorbij maar ziet kans om met veel gepiep van remmen vlak voor mijn bus te parkeren. Ik trek mijn wenkbrauwen op: Er is toch wel plek genoeg.

Als de jonge man driftig uit zijn bolide springt trek ik de conclusie, die moet nodig plassen. Ik wurm ondertussen het rietje in mijn pakje sap. Op een of andere manier zie ik altijd kans om de inhoud over me heen te sprietsen, met beleid lukt het deze keer zonder morsen. Goh die man plast wel lang, vanuit mijn ooghoeken zie ik hem nog steeds vlak voor mijn bus staan.

Vreemd eigenlijk waarom staat die zo dicht bij mijn auto? Terwijl die gedachte passeert bekijk ik het tafereel iets nauwkeuriger. Ik zie de hand van de man wild op en neer gaan ter hoogte van zijn kruis. Zijn gezicht is rood, zijn mond open. Als het besef komt dat deze man al een tijdje zichzelf probeert te bevredigen in mijn blikveld terwijl ik rustig mijn boterham opeet krijg ik vreselijk de slappe lach.

Hikkend van pret start ik de ford, vriendelijk zwaai ik als ik rond zijn auto draai. De man zwaait niet terug.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: