Kousenvoet

Oudejaarsavond, met rode koortswangen sta ik voor de balie van een iet wat smotsig hotel ergens in de Portugese bergen. Er is nog een kamer, de grootste, knikt de jongen enthousiast. Voor dertig euro is ie de mijne. Ik weet ondertussen dat half Lissabon het oude jaar in wil ruilen voor het nieuwe in Serra d’Estrela en dat de kamers schaars zijn. Ik aarzel niet, ja ik wil. Als ik vriendelijk vraag of er honden binnen mogen schudt hij beslist van nee.

Op de deur een plaatje van een hond met een dikke streep er door. Als de man mijn sombere blik ziet vraagt hij of ik een kleine hond heb. Best wel, zeg ik leugenachtig want ik weet een reusachtig rood monster in mijn kofferbak. Het alarm van Zus is zeker al drie keer afgegaan omdat het beest bewoog.

Nou dan mag ik de hond wel binnen smokkelen, wikkel haar Maar in een jas geeft hij als tip, zodat debandere gasten haar niet zien.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: