Draaiing

Als ik aan kom stappen vanuit de winkel zie ik een vreemde oude man in mijn auto zitten. Hij heeft een pet op en een rood gezicht. Een beetje hulpeloos sta ik naast de deur waar ik eigenlijk in wil. Vriend Jan springt aan de bestuurderskant uit de auto. Ik heb hem van de straat geraapt.

Als hij mijn verbaasde blik ziet legt ie uit hoe de man begon te wankelen op straat en zich duizelig neer liet zaken op de stoeprand waar hij vervolgens niet meer vanaf kwam. Zorgzaam heeft hij hem in de auto gezet. We brengen hem even thuis.

Thuis is om de hoek maar in de paar minuten die hij in mijn auto doorbrengt vertelt hij het verhaal. Tot 55 nooit een dokter gezien, nu kent hij ze allemaal, een bloedruk van 210.

Als hij uitstapt voor zijn deur, nog steeds behoorlijk bibberig, grijpt hij mijn hand. Ik zal het nooit vergeten dat jullie mij thuisbrachten. Verbaasd voor al die dankbaarheid voor zo een klein gebaar wijs ik naar Zus, mijn bejaarde gele ambulance: Ze doet alleen maar haar werk.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: