Ellende

Alles wat ik aanraakt valt onder mijn handen uit elkaar. Het zou een eerste interessante zin van een boek kunnen zijn. Jammer genoeg is het dat niet. Ik worstel me door het leven.

Als ik een glas vastneem glipt het uit mijn vingers en valt het in duizend stukjes op de tegels kapot. De kraan die ik lekker open draai mikt de straal precies op een lepel die in de aanrechtbak ligt. Het water spet mijn hele shirt nat.

Ik verschuif iets op het aanrecht, een lepel valt op de grond, het is een vieze lepel van wortelsoep. De oranje spetters kleuren mijn witte muur tot schouder hoogte. Als ik de zak uit de vuilnisemmer wil halen neem ik het hengels mee waardoor de zak klem komt te zitten en ik noodgedwongen met de metalen bak tussen mijn knieën geklemd sta. De volle vuilniszak hou ik in evenwicht in mijn armen.

Als ik met mijn hand mijn haar achter mijn oren wil stoppen sla ik mijn bril van mijn hoofd. De blauwe sjaal die ik draag hangt in het eten dat ik probeer te koken.

Als ik struikel over het tapijt dat ik net liefdevol uitrolde vloek ik zo hard dat de hond jankend wegrend. Net goed!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: