Maandelijks archief: juni 2015

Vrije val

De kleine pluizig kraai, met pluimpjes nog op zijn borst in plaats van veren, ligt met half gesloten ogen in de groene plastic zak op mijn balkon. De blonde kleuter vertelt met serieuze gedragen stem en grote gebaren voor zijn nog iele lijf het verhaal van kleine kraai.

Hoe hij van zo hoog uit het nest viel en daardoor heel veel pijn had. Dat pappa hem opgepakt had van het voetpad: Toen leefde hij nog! Op weg op de fiets naar huis, waar het plan van verzorgen en vertroetelen al klaar lag, is kraai vertrokken naar een stille verre plaats.

Als de avond valt maken we in het park een diep gat. De schep is scherp, de aarde donker. Kleine kraai wordt uit de zak geschoven, voorzichtig en zachtjes in het gat gelegd. Een tak gaat op het graf. Niet die van de jongen, die moet mee naar huis.

Dat is zo spijtig Miranda, de kleine jongen wuift naar kleine kraai.


Pluk

De file voor het stoplicht is lang, optrekken, stilstaan, weer een stukje naar voren. Mijn buurvrouw kijkt geconcentreerd in haar achteruitkijkspiegel. Waarschijnlijk houdt ze ook één oog op de weg want elke keer volgt ze keurig een paar meter mee. In haar hand heeft ze een pincet. Ze trekt haren uit haar kin.

Bij de bushalte staat een vrouw. Flinke rieten tas tussen haar kuiten geklemd. Ingespannen kijkt ze in een spiegeltje in haar hand. Ze tuit haar lippen en stift ze nauwkeurig, rood.

Ik strek mijn armen zo hoog mogelijk uit. De brandnetels komen tot mijn dijen. Ze prikken door de stof heen in mijn benen. Het gele stuifmeel bedekt mijn huid en mijn kleren. De mooiste schermen vlierbloesem hangen het hoogst.