Pluk

De file voor het stoplicht is lang, optrekken, stilstaan, weer een stukje naar voren. Mijn buurvrouw kijkt geconcentreerd in haar achteruitkijkspiegel. Waarschijnlijk houdt ze ook één oog op de weg want elke keer volgt ze keurig een paar meter mee. In haar hand heeft ze een pincet. Ze trekt haren uit haar kin.

Bij de bushalte staat een vrouw. Flinke rieten tas tussen haar kuiten geklemd. Ingespannen kijkt ze in een spiegeltje in haar hand. Ze tuit haar lippen en stift ze nauwkeurig, rood.

Ik strek mijn armen zo hoog mogelijk uit. De brandnetels komen tot mijn dijen. Ze prikken door de stof heen in mijn benen. Het gele stuifmeel bedekt mijn huid en mijn kleren. De mooiste schermen vlierbloesem hangen het hoogst.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: