Vrije val

De kleine pluizig kraai, met pluimpjes nog op zijn borst in plaats van veren, ligt met half gesloten ogen in de groene plastic zak op mijn balkon. De blonde kleuter vertelt met serieuze gedragen stem en grote gebaren voor zijn nog iele lijf het verhaal van kleine kraai.

Hoe hij van zo hoog uit het nest viel en daardoor heel veel pijn had. Dat pappa hem opgepakt had van het voetpad: Toen leefde hij nog! Op weg op de fiets naar huis, waar het plan van verzorgen en vertroetelen al klaar lag, is kraai vertrokken naar een stille verre plaats.

Als de avond valt maken we in het park een diep gat. De schep is scherp, de aarde donker. Kleine kraai wordt uit de zak geschoven, voorzichtig en zachtjes in het gat gelegd. Een tak gaat op het graf. Niet die van de jongen, die moet mee naar huis.

Dat is zo spijtig Miranda, de kleine jongen wuift naar kleine kraai.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: