Zeegroenappelblauw

De golven zijn hoog en woest, wind van zee en opkomend tij. Het gebulder overstemt alle geluiden van de drukte op het strand. Ik laat me wiegen, weg van de kust.

De bodem diep onder mij voel ik niet, mijn witte voeten drijven los in het heldere water. De strandwacht heeft als eens gefloten, ik waan mij min en laat me niet binden.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: