Klein geluk

Ergens in een buitenwijk van Lissabon, een kleine overdekte betonnen markt. De geur van verse vis, grote bossen koriander en peterselie, knoflook, vers gebakken brood en kaas mengen zich tot een zware odeur die me afstoot en tegelijkertijd het water in de mond doet lopen.

De hal wordt bemenst door oude vrouwen. Een van hen, blauwe jasschort, grijs piekhaar, doet een een poging grote bollen knoflook aan me te verkopen. Ze lacht me als een charmant jong meisje toe, hoofd een beetje schuin, twinkelende donkere ogen. Het effect wordt versterkt doordat er geen enkele tand meer in haar mond te zien is. Het stoort ons niet als we tevreden een transactie afronden. Ik een bol look, zij vijftig cent.

Het hele tafereel speelt zich af onder het scherpe toezicht van de rest van de vrouwen achter de kraampjes en hun vriendinnen die met rieten tassen aan de arm, geleund over de toonbank, een praatje komen slaan. Nu duidelijk wordt dat ik niet alleen een toerist ben die komt aapjes kijken wordt er geroepen en gelachen.

Ik mag proeven van de vijgen, een vis wordt omhoog gehouden. Met zorg doe ik mijn boodschappen. Bij elk kraam probeer ik iets te kopen en een praatje te maken in zeer gebrekkig Portugees. De dames deert het niet, ze knijpen in mijn arm en gluren in mijn tas. Als ik bij het laatste groentekraam kom en drie pruimen wil kopen mag ik niet betalen. Een eeltige hand legt met zorg de pruimen bovenop mijn andere aankopen. De vrouw komt vanachter haar hoog opgestapelde groent, aait over mijn schouder en geeft me een duwtje in de richting van de uitgang.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: