Stòm!

Slaperig nog spring ik uit bed. Mijn hersens en het lijf lijken nog maar weinig connectie met elkaar te maken. Ik strompel richting keuken en stap vol op een kleine plastic auto. Hij spat uit elkaar, de plastic splinters prikken akelig in mijn voet.

Koffie, kreun ik en druk op de knop van de waterkoker. De koffiemolen gaat vol met bonen, de dure Portugese besluit ik, de eerste werkdag na de vakantie moet ik goed beginnen. De machien begint te ronken. Op volle toeren vliegt het deksel los. een stofregen van koffie daalt over mij en de keuken. Mijn voeten laten twee onbestofte afdrukken na als ik opzij stap.

Uit de keukenkast pak ik de grootste beker die ik vinden kan. Kokend water en een theezakje, laat de koffie maar zitten. Terwijl de boel op kleur komt doe ik een kleedje aan en stop wat fruit in de tas. Hup, op naar het werk. Als ik de straat uit rij ontdek ik dat mijn beker thee nog op de keukentafel staat.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: