Nee!

Ik heb een slaapzak op reserve, nou ja het is een geleende die ik nooit terug gaf, schoenen, lekker warm ook. Wollen dekens, sokken, dikke truien, noem het en mijn kast ligt er vol mee. Toch denk ik er niet over om ze naar de vluchtelingen in Calais te brengen.

Mijn kast staan vol met pakken rijst, suiker en andere eerste levensbehoeftes. Ook die sta ik niet in een kartonnen doos te pakken om aan de vluchtelingen te geven. Ik hoef nochtans de brug maar over te steken om bij een inzamelingspunt te komen.

Ik zou me doodschamen om deze spullen te geven aan de mensen die soms al meer dan in jaar in een van dekzeilen en mottige lappen gemaakte tent op een vuilnisbelt aan een van de scharnierpunten van Europa wonen. Mijn tenen krullen als ik de reportages zie. De berg spullen waar deze mensen niet om gevraagd hebben maar die ze toch geacht worden dankbaar in ontvangst te nemen.

Ze willen een leven, een kans op een menswaardig bestaan en een simpele toekomst. Geen extra deken maar een politiek statement en een juiste keus  tijdens de verkiezingen op partijen die menselijkheid, delen en compassie in hun programma hebben staan.

Ik lig ’s nachts wakker en fantaseer over betogingen, rijen mensen die passeren met spandoeken waarop ze roepen om solidariteit en verdraagzaamheid.

Onmachtig deel ik in de morgen met een hoofd vol zorgen Facebook berichten die mijn piekeren in de donkere nacht verbeelden.  Ik blijf dromen en hopen dat er een daad is die ik bij het woord kan voegen.

 


2 responses to “Nee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: