Ontmoet

één Roomer, groene thee en twee pinten. Ik sta op mijn bestelling te wachten aan de toog van het café. De barman is druk in gesprek met de jongen die naast me op een barkruk zit. Door de muziek en het geroezemoes hoor ik niet wat er gezegd wordt. Ik zie dat de barman zo snel mogelijk van deze klant weg wil.

Tot twee keer toe buigt de hippe bebaarde barman zich naar me toe. Elke keer als ik mijn mond open wil doen om de bestelling door te geven, die ik tegen het vergeten zachtjes in mijn hoofd repeteer, begint de jonge man opnieuw te spreken.

Eindelijk mag ik. De man naast me, donkere ogen en krullen, mager gezicht richt zijn droevige, intense blik naar mij. Je bent een schitterende vrouw. Ik besluit mijn cynische woorden voor een andere keer, een andere plek, een andere man te bewaren en zeg dank.

Wat brengt je hier? Ik wijs vaag naar de tafel waar mijn vrienden geanimeerd in gesprek zijn. Hij is eenzaam maar haast zich te zeggen dat hij dat prima vindt. Zijn kast thuis staat vol drank maar toch nuttigt hij de spiritualiën maar om de twee dagen.

Wil je een snoepje? Vanonder de barkruk haalt hij een stoffen tas tevoorschijn. Alleen als het chocolade is. Tot mijn verbazing haalt hij een stuk extra pure chocolade uit zijn tas en breekt er met bijna tedere beweging een blokje af.

Met de smaak van chocolade op mijn lippen zoen ik hem zachtjes op zijn wang. Dank je wel.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: