Hop

Met het touw in mijn handen kijk in wanhopig naar boven. De tijd dat ik mijn lappen nam om een volgende verdieping te beklimmen ligt achter me. Geen passend trapgat en nergens een stevig bevestigpunt.

Het verlangen om de lucht in te gaan drijft me hier naar dit touw in het trainingsgebouw. Ik doe een poging, mijn dijen branden en mijn armen trillen.

Ik geef niet op, aanmoediging helpt om het nog een laatste keer te proberen en een paar centimeter hoogte er uit te persen.

Bij het slapengaan zie ik dat de bovenkant van mijn voet een schaafplek heeft.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: