Mol

Na alle positieve ervaring over twee brillen voor bijna niks en mijn eigen geschiedenis van zoek-rakende brillen en afbrekende poten besluit ik op mijn vrije dag efkes naar de brillenman te gaan. Wellicht dat een deftige bril mij tot beter oppassen en minder vergaande slordigheid zal dwingen.

Twee monturen voor de prijs van één, de man legt het me uit: Kijk rustig rond! De ene na de andere bril maakt van mij beurtelings een strenge schooljuf of een wufte dame. Ik kies voor de verkleedlook en kies twee uiteenlopende monturen zodat ik naar believen kan wisselen van rol.

Min twee heb ik, knik ik minzaam naar de charmante verkoper. Toch maar een testje doen knikt ie even vriendelijk terug. Ik schuif mij aan vreemde apparaten met lenzen. Braaf zeg ik wat ik zie en wat er zo al de scherpte verbetert.

Oei, in de verte is het ook niet goed, verschrikt kijk ik de man aan, tot aan deze dag koesterde ik mijn havikblik. Er komt nog een apparaat aan te pas. Uiteindelijk is de conclusie dat ik in de verte 70% zie en dat ik om te lezen min vier nodig heb. Zowat blind, mompel ik.

Uren daarna, bijna zevenhonderd euro armer, wie begon er ook weer over die brillen voor bijna niks, zit ik nog na te beven. Gelukkig gloort er licht aan het einde der tunnel: Ik ben wel een hele goeie chauffeur, ik zie alleen bijna niks!

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: