Blababla

Aan een lange tafel zitten we te eten. De zon schijnt door het raam naar binnen. Op de brede vensterbank staan planten in grote potten. Het gesprek gaat over schoonheid en ideaalbeeld. Iedereen heeft wel iets moois. Ik verkondig het met grote stelligheid. Er wordt instemmend geknikt.

De man tegenover me legt zijn bestek neer. Wat vind je mooi aan mij? Ik kijk de man aan. Mijn hersens geven geen signaal, mijn stem stom. Je handen! Opgelucht haal ik weer adem.

De man kijkt peinzend naar zijn vingers terwijl hij ze buigt en strekt. Ik zie dat er lange zwarte haren op groeien.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: