Voeling

Ik ben hoog gevoelig. De vrouw loopt achter me, veel dichter dan ik prettig vind. Ik ben ook nog helder voelend en helder horend. De woordenbrij vloeit uit haar mond als een roodgloeiende stroom lava. Ik zou er liever zo ver mogelijk vandaan blijven.

Ze heeft dit al vaak verteld, zonder haperen gaat ze op in haar verhaal. De problemen die het met zich mee brengt want afschermen voor al die energie van de levende wezens om haar heen valt zwaar. Daarom kan ze vaak niet echt in contact zijn met zichzelf.

Ze kijkt me af en toe aan maar ik hoef niks te vertellen of te vragen. Ik verlang naar het einde van de wandeling, versnel mijn pas om te ontsnappen aan de klaagzang en het geneuzel.

Ik ben namelijk alleen maar verdrietig, mijn vriendin gaat dood, het komende gemis zit in al mijn botten. Liever zou ik alleen stappen om met elke voetafdruk een beetje van mijn toekomstige tranen achter te laten. Een kleinduimpje spoor voor later, als ze er niet meer is.

De vrouw die geen notie heeft van wie ik ben geeft me goede raad over hoe ik het beste om kan gaan met mijn emotie: Je bent zo afstandelijk, ver weg van je ziel en je gevoel. Je moet af en toe ook eens naar jezelf durven kijken hè.

Kijk, ik stap liever naast de weg, dan heb ik meer contact met moeder aarde. Zeer tevreden met zichzelf loopt ze in de laag stof en steentjes. Behendig ontwijkt ze een leeg pakje waar ooit iets drinkbaars in zat.

Langzaam maar zeker verander ik in de ijspegel die ze van mij maakt. Zij stapt doof en blind.

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: