Alles is winst

D’r uit, d’r uit. De man die nauwelijks tot aan mijn oksel komt wijst met zijn hand richting deur. Terwijl hij roept vliegt er spuug uit zijn mond. Vol verbazing sta ik. Je komt er nooit meer in!

We hebben geen woorden nodig om te weten dat we weg willen. Het schelden gaat onverminderd voort: Viespeuk, viespeuk, jij komt er ook niet meer in.  

Het Kindeke, net wakker want ze sliep zo lekker in de auto, kijkt met bange ogen van de een naar de ander. Ze slaat haar armpjes stevig rond mijn nek als ik haar op pak om de spugende man van dienst te zijn en naar buiten te stappen.

Nu zit ze stralend op het paard, mijn mooie kleindochter van vijf. Fier rechtop met losse handen wiegt ze mee met de stap van het paard. Af en toe krijgt het dier een klopje op de nek of roept ze met gebiedende stem om de orde te bewaren.

We stappen en we kletsen. Het is wel jammer he dat Dini is gestorven, daar hebben we zeker allemaal wel spijt van? Ik knik bevestigend en slik mijn tranen weg.

Gelukkig hebben we elkaar  nog. Ze zucht van tevredenheid


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: