Boerenbuiten

Halfnaakt staat de man tegen zijn vensterbank geleund. Niks bijzonders te zien in mijn straat behalve de voorbijrazende auto,s. Hij krabt in zijn dunne grijze borsthaar, zijn kale hoofd beweegt van links naar rechts. Ik stap uit mijn auto en zwaai vrolijk zijn richting uit. Snel draait hij zich om.

In het dunne ochtendlicht stap ik naar mijn auto die netjes naast de stoep geparkeerd staat. Niet voor mijn huis, daar rijden ze zo hard dat ik vrees voor zijkant en spiegel. De vrouw staat met haar handen in haar zakken vlak voor de auto. ” Ik wil hier parkeren” ze roept hard op dit vroege uur. Ik doe een halfslachtige poging om uit te leggen en het begrip openbare weg wat meer diepte te geven.             ” We zijn er echt veel mee opgeschoten sinds jullie hier wonen ” ze bijt het me toe. Ik zwaai bij het wegrijden. Ze heft haar arm niet eens op.

In mijn tuin woont de groene specht, de kerkuil komt rond elf uur elke avond zwaar ademen in mijn tuin. De kippen lopen fier, pattison schittert geel tussen grote groene bladeren. Ik eet elke avond buiten. In het voorbij gaan spiegel ik in de grote ruit. Ik wuif naar de vrouw in de bloemetjesjurk met rood met wit gestreept vestje. Ze zwaait vrolijk terug.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: