Een liefde

De man staat aan de deur. Zijn glimlach is uitbundig, de toon zeer luid. Volgens hem kan het feest pas beginnen nu ik er ben. De man is mijn geheel onbekend, ook het naambordje op de revers van zijn dure colbert doet geen enkel licht ontbranden.

Zijn ogen lachen niet mee. Halfverwege zijn wangen stokt de emotie. Nadat hij met twee handen de mijne heeft omvat dwaalt zijn blik af naar ergens over mijn schouder. Hij zoekt interessante buit en ik ben dat duidelijk niet.

Ik voel me verloren. In de zaal is maar een man die ik liefheb. De man met het kleine hartje. Hij belt me als hij weet dat het niet goed met me gaat. Hij betaald mijn koffie’s ook als hij geen cent te makken heeft. Hij zou de wereld aan me geven mocht ik dat vragen.

In de verte staat hij druk te gebaren in een groepje valse mannen. Hoe hij de schijn van instant geluk op kan houden, zo kan niemand het. Ach het gaat er niet om wie hem gelooft denk ik. Mijn tederheid voor hem is net zo oprecht als de zijn liefde voor mij.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: