Ridder

Friedman nestelt zich in het holletje tussen buik en knieën als ik me installeer tussen de wit linnen lakens. Het oranje van zijn vacht gloeit in het warme licht van mijn schemerlamp. Hij snort nog voor ik zijn kop kan kriebelen. Vol verwachting van het goede.

in het beginnende ochtenlicht op de boerenbuiten waar niks te gebeuren een groot goed is drink ik mijn koffie. Een flinke laag opgeklopte warme melk vergroot het comfort. De appelboom in het weiland achter mijn tuin draagt glanzende vruchten. Ik droom van potten vol moes die op mijn kelderplanken staan te blinken.

De gast in het radioprogramma, daags na de aanslagen in Spanje, is een verstandige vrouw. Ze spreekt over hoe de landen als Saoudi Arabië met rust gelaten worden vanwege economische belangen. Hoe dat soort landen een vrij brief krijgen om haat te prediken via elk beschikbaar kanaal. Hoe zelfgenoegzaam we in de Westerse samenleving op onze eigen borst staan te kloppen.

Wie gaat er nu iets aan doen? De woorden van de journalist echoën de hele dag na als was mijn hoofd een glanzend witte lege badkamer.

Opgekruld in bed met mijn hand op het sonore snorrende lijf van de kat beslis ik dat ik er iets aan ga doen. Ik kook mijn hoop voor morgen en streel wie mij lief is.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: