Niks

In de slaperige dorpjes verzamelen de zwaluwen zich op de zwarte elektriciteitskabels hoog boven mijn hoofd. Het licht van de nazomer is warm, de geur van vroeger, van houtvuur en op een hoop geveegde bladeren hangt in de straten. Ik moet elke keer het vege lijf redden door snel aan de kant te springen wanneer een auto met racesnelheid een bocht om komt scheuren.

Het houtenplankier veert ritmisch op en neer onder mijn stap. Het volgt de kustlijn, ik proef het zout op mijn lippen. Het is een populaire route bij de plaatselijke bevolking. De oudere mannen met stevig gespierde kuiten steken me in rap tempo voorbij, vast oude brandweermannen fantaseer ik, die hun spieren kweekte door hulpeloze oude vrouwtjes uit brandende gebouwen te redden.

Zelf doe ik gewoon voort. Langs de kant van de stoffige weg zit een jonge vrouw knoflook schoon te maken. Als ik met handen en voeten duidelijk probeer te maken dat ik graag een wortel zou kopen uit een doos die naast haar staat mag ik niet betalen.

Mijn medewandelaars zijn over het algemeen jong en Duits of Canadees en dan scheppen ze op over de kilometers die ze per dag afleggen. Kei goed knik ik ze toe en wandel driftig verder.


One response to “Niks

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: