Hap slik

Mijn deftige zwarte jurk trek ik aan met een mooie sjaal van Het Kind, ze liet hem per ongeluk liggen op mijn stoel. Optreden in een echt theater, glaasje wijn, toffe muziek, wie weet nog een vage bekende die ik al jaren uit het oog verloor. Ik verheug me bovenmatig op het vrijdagse uitje met twee toffe mannen.

De gitaar heeft een vreemde resonantie en lijkt ook wel een beetje vals. Ik ben een enorme muggenzifter als het aankomt op valse instrumenten. Het knarst zo akelig in mijn hoofd. De mevrouw op het podium verdwaalt in haar bindteksten, ze speelt alle twee mijn lievelingsliedjes.

In de pauze vliegt de keurigheid van mijn mede theaterbezoekers me naar de keel. Ik word er zenuwachtig van. Haren keurig in de plooi, gedekte kleuren in kleding en ze knikken instemmend bij alles wat er gebeurt. Bestellen appelsiensap, eten nootjes en glimlachen beschaafd.

Ik denk: Deze mensen vrijen nooit!

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: