Roetsj

De villa is prachtig, de bossen rond West Malle fluisteren al van de lente die echt weer zal komen. Als ik toekom klopt de Vlaamse gaai zijn welkom. Mijn kindjes, ze zijn boven de twintig, maar in mijn ogen nog maar net begonnen.

Mijn lokaal is boven met zicht op de ouwe bomen, de erker nodigt uit te leunen en te bezien. De gangen glimmend geboend, het lamplicht spiegelt in de majeustieuze trappen.

Nee met de schoenen mag je niet naar boven, daar van gaat de trap naar zijn mallemoer. Ik krijg prachtige sokken, paars met donker, zacht en warm aan mijn voetjes. Elegant ook vind ik zelf. Voorzichtig stap ik want al snel bevind ik me als een schaatsers op glad ijs. Kijk roep ik naar mijn studenten en ik roetsj door de gang. Niet slecht voor een bejaarde!

Het is stil wanneer ik de trap afdaal. Een hand op de leuning, de andere vol met spullen. Mijn voet glibbert van de trap. De hand op de leuning is niet genoeg. Gelijk een zak patatten, roetsj.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: