Hamelen

Ik zet me op een stoeltje buiten in de avondzon. Ik moet er bijna van zuchten zo idyllisch is mijn uitzicht: De oude notenboom, het weiland met de ezels, mijn konijn languit in het gras en de kipjes die scharrelen en een zandbad nemen. Het duurt even voor mijn brein beseft dat het bruine huppelende in de kippenren geen blaadjes zijn.

Vier jonge ratten buitelen over elkaar heen. Wanneer ik een ijselijke kreet slaak waggelen ze voor de vorm richting ingang van hun gangenstelsel. Nog voor het geluid van mijn schreeuw verstomt rennen ze alweer tussen de kippen om tikkertje te spelen.

De volgende middag sta ik te staren naar de planken vol rattengif in het plaatselijke equivalent van de Boerenbond. De een doodt nog sneller dan de ander. Ik weeg de groene gifvoederbak op mijn hand en lees de gebruiksaanwijzing.

Vier ben ik en onafscheidelijk met mijn hondje Teddy. Hij past net zo makkelijk in de binnenzak van mijn vaders jas als in mijn wandelwagen. Op een dag is Teddy weg. Hij zit in de schuur en is ziek, rattengif zegt mijn moeder. Teddy komt nooit meer terug.

Het gif gaat terug op het schap, de poes Friedman, de kindjes en de kerkuil die elke avond amechtig komt hijgen op mijn dak kunnen met mij opgelucht ademhalen. Ik bel de rattenvanger. Hij komt met honden en zijn fretten. Nou ja als ik efkes wil wachten want vanmiddag sneed hij het topje van zijn duim!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: