In de weide

Bij elke stap die gezet wordt plakt de jeans aan mijn been. De hars van het plakken in de doeken is een hardnekkig goedje. Ik weet dat er eigenlijk een kuisproductje op losgelaten moet worden. Liever heb ik het plakken om me te herinneren aan het klimmen.

In mijn hoofd is de lente in volle glorie losgebarsten. Ik luister naar onnozele vrolijke muziek. Neurie liedjes van Lucky Fonz. Ideeën doen haasje over, ik kom tijd te kort, heb zin om te vrijen. Serieuze zaken schreeuwen om aandacht maar ik loop met mijn neus in de lucht en blote voeten op nat zand.

Op de piano rennen mijn vingers van links naar rechts. Ik struikel over de oppaskatten, krijg een opdonder van het paardenschrikdraad en een schaap denkt dat het lekkerste hapje van de hele wereld in mijn jaszak zit.

De aspergesoep van schillen en kontjes wordt precies wat ik verwachtte. De nerveuze energie van een verliefde tiener raast door mijn lijf. Misschien zou je beter een pilletje nemen zegt de vrouw  die tegenover me zit wanneer ik woest met mijn armen zwaai en en passant een beker ouwe thee van tafel mept.

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: