Het licht is zachtroze, de geluiden van buiten, een landbouwmachien in de verte, het getok van kippen dichtbij. Door de bovenraampjes in het dak zie ik blauw met witte vegen.

De kleine caravan is nog fris, ik sla het dekbed rond mijn benen. Een bed op wielen, met rode gordijnen, ik voel me prima in mijn nest.

De buren zijn al wakker, ik hoor de fluitketel en het rammelen van serviesgoed. Hun enorme caravan is vier keer groter dan de mijne, hun opvatting van het leven lijkt ook even zoveel malen groter.

De krant van gisteren, verse koffie, kokend hete melk, gluur ik stiekem naar het echtpaar tegenover me. Ons huishouden gescheiden door een mottige heg. Met grote gebaren haalt hij het slot van de dissel, ik kan een hysterische giechel nauwelijks onderdrukken. Slapstickachtige scenario’s waarin dieven het gevaarte met inhoudt achter de auto hangen en wegscheuren.

Ze hebben het te druk om vriendelijk te knikken of een praatje te maken. Er moet gesopt en geveegd en de man, die daddy wordt genoemd moet heen en weer lopen tussen auto en gevaarte.

Het camping leven, het is me wat!

 

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: