Zak

Heb je bananen gegeten? De man naast me in de auto kijkt me vragend aan. Ik denk efkes over een vette leugen maar door al dat nadenken duurt de stilte zo lang dat ik onmiddellijk ontmaskerd zal worden. Het is mijn vuilniszak achter in de kofferbak.

Het Kind, ooit in Gent gesitueerd, een mooie stad maar met een systeem van retedure vuilniszakken, reed wekelijks naar huis met een stinkende vuilniszak op haar achterbank. Wanneer ik op bezoek kwam kreeg ik onder luid protest alvast de halfvolle vuilniszak in handen gedrukt. Het stinkende ding was in de zomer na een paar dagen al een onuitstaanbare bron van stank in haar verder zo pittoreske huisje.

Nu ik zelf in vuilniszakken doe bij gebrek aan een eigen kliko ervaar ik dat vuilniszakken, hoe deftig dichtgebonden ook, geen geschenk zijn dat in dank aanvaard wordt. Mijn moeder wil hem wel in ontvangst nemen maar liefst vlak voor haar container geleegd wordt en ook geen twee want dan kan haar eigen rotzooi er niet meer in.

Kom ik bij het Kind met mijn stinkende zak, die, ik geef toe, wat stiekem in haar afvalbak wordt gezet, krijg ik een enorme preek en een strenge toespraak. Stank voor dank zou ik bijna zeggen.

Godzijdank is daar het werk. Een onuitputtelijke bron van lege en halfvolle afvalbakken die al dan niet stiekem mijn vuilnis zonder morren in ontvangst nemen.

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: