Meer dan genoeg

Wanneer ik ernstige neiging krijg om te vertellen dat we een sociaal wetenschappelijk experiment zijn en dat er in Terneuzen een controle groep is die nu drie weken lang opgesloten wordt in een bunker zonder daglicht weet ik dat het tijd is voor strenge maatregelen.

De oud kapitein van een onderzeeboot, een grijsharige, luidruchtige man die het naadje van de kous wil weten over ons en zelfs al vroeg wie deze uitstap eigenlijk betaalde ben ik spuugzat. Elke keer weer komen we hem tegen. Ik krom mijn schouders als ik hem zie in de hoop dat hij me over het hoofd ziet.

We huren een huis helemaal voor ons alleen. Prachtig blauw staat het daar te stralen in de zon. De meeste hebben een eigen slaapkamer. Er zijn fijne douches die gewoon doen wat je verwacht. We hoeven zelfs geen pelgrims menu. We zijn de kippenpoten, linzensoep en mottige dessertje zo zat de we de beste Japanner van de stad op zoeken en ons gelukzalig op de sushi storten.

Het aller, allerbeste is natuurlijk dat de onderzeepolitzei in geen velden of wegen te bekennen is. We vangen nog een glimp van hem op achter een ruit in een of ander hostel wanneer we op weg zijn naar de sushihemel. Deze keer kan ik achteloos zwaaien.

Het enige minpuntje van deze verder zo perfecte dag veroorzaak ik zelf. Ik smeer mijn voeten voor het slapen gaan lekker dik in met de nieuwe tijgerbalsem, rooie deze keer die kei goed ruikt. Na een kwartier branden ze gelijk hel. Ik denk er over om ze koud af te douchen en vraag me vertwijfeld af of je een overdosis tijgerbalsem kan hebben en wat daar dan de symptomen van zijn.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: