Tagarchief: dansmarieke

Damesachtig

Voorzichtig worden de rode schoenen uit de doos gehaald. Ze zitten nog tussen vloeipapier. Ooit stonden ze op de plank in de winkel te wachten op iemand die zou zien hoe prachtig het rood zou kleuren bij een nieuw kleedje. De winkel is al lang gesloten, de schoenen nooit verkocht. Mij zitten ze perfect. Mijn benen krijgen iets damesachtigs, mijn rok, zwart met witte bolletjes gaat zwieren. Waar de winkel was staat de spiegel. Mijn voeten willen op slag de tango dansen, zich nestelen tussen je twee, in bruin gestoken, voeten. Dat zou vrolijk zijn.


KIJK!

Ik voel me weer vier, mama maakt een nieuwe jurk. Er zijn spelden waar ik voor op moet passen en die mijn moeder nonchalant in in haar mond steekt. Pas toch op mama straks slik je er eentje in. Ze lacht me met de mond vol spelden toe. Ik mag me niet verroeren want dan kan de zoom niet netjes afgespeld worden. Ze trekt de jurk uit over mijn hoofd om het laatste stukje te naaien. Dat doet ze met de hand. Ik sta bij de tafel en kijk hoe de naald snel door de stof gaat. Eindelijk mag ik de jurk aan, om te kijken of ie wel goed gelukt is. Ik zwier en zwaai met mijn nieuwwe jurk in het rond. Draai voor de spiegel om de achterkant te kunnen zien. Mama en ik zijn blij. De jurk gaat op een hangertje aan de kast. Tot de zondag, dan mag ik hem aan. Vanmiddag vond ik de perfecte dansrok in de Oxfamwinkel bij Sint Jacobs. Als ik zwier draait de rok in een perfect gestipte cirkel rond mijn benen.