Tagarchief: Gentse Feesten

Tochtje

De boot is groot, wit en blinkend. De man aan het stuurwiel oud en zenuwachtig. Ze slaan een arm van de Leie in waar de brug laag is. De boot kan er niet onderdoor. Er is veel vaart, de man draait aan zijn wiel, de vrouw drukt op een knop. Van alle kanten komen en bootjes aan. De rondvaartboten, onverstoorbaar in hun baan, de kano’s met kindjes, een pruttelende motorsloep zo zwaar geladen dat het water bijna over de boorden klotst.

Het draaien gaat niet vlot, de vrouw staat klaar met een houten stok om de boot af te duwen van een aangemeerd schip en de betonnen rand van de kade. Ik sta met mijn armen geleund over de gietijzeren leuning. De man vloekt, de lippen van de vrouw vormen een smalle streep. De opluchting op hun gezicht als ze weer de juiste kant opvaren, weg van de onneembare brug is bijna tastbaar.

Ik kijk naar het water beneden me, het klotst wild. Op een vlot staat een kleine zwarte pluizige meerkoet uitzinnig te piepen. Zijn ouders in opperste paniek zwemmen rondjes. Een paar meter verder in het water drijft het nest, ondersteboven.


Anti-climax

Monique, Monique, ge moet nu komen. Naast me staat iemand driftig in een communicatieapparaat te roepen. Er staat hier een groep te spelen die geen vergunning heeft. Ze spelen gewoon door!

Wilt u hier onmiddellijk mee stoppen? Ik wordt driftig op mijn schouder getikt. Het is een veiligheidsmedewerker van het straattheaterfestival. Ik gniffel in mijn masker. Precies wat ik graag heb, een beetje schudden aan de gevestigde orde. We spelen Romeo en Julia met de maskers. Ik gebaar van niks en speel verder met een oor en oog voor de medewerker en een andere op het spel om te volgen waar we zijn. Nu gaat de man alle spelers af. Het tikken op de schouder wordt steeds verbetener.

We hebben precies uitgerekend dat we spelen in de legen uren tussen half vijf en zeven. Dan staat op het festival niks geprogrammeerd en storen we niemand. Onze hele act duurt niet langer dan een kwartier en is vol van hilarische vrolijkheid. In een halve cirkel zit het publiek op de bierbakken we die we meenamen. Er schuiven meer en meer mensen aan. Julia kronkelt met haar billen om haar Romeo te verleiden. Ik zit geconcentreerd te luisteren en weet: straks spring ik er tussen. Dat is lastig nu de organisatie met drie mensen tussen de spelers loopt om ons te bewegen te vertrekken.

De festivalmedewerkers richten zich nu tot het publiek. Wat u hier ziet is illegaal. We nemen geen enkele verantwoordelijkheid voor de veiligheid of de kwaliteit. Gaat u maar weg, gebaren ze. Er zijn toeschouwers die keurig vertrekken, er zijn er die roepen: Laat ze doorspelen.
Dan beginnen de mensen van Mira Miro het publiek van de bierbakken te trekken. De meesten zetten zich gewoon in het gras. Een moeder legt aan haar zoontje het verhaal van Romeo en Julia uit.
Wij spelen onverstoorbaar verder.

We bellen de politie, het woord gasboete valt. Dan moeten we het zelf maar weten.

Als ik uiteindelijk als laatste Julia wakker word nadat iedereen dood ter aarde is gestort begin ik het publiek te bedanken. De kinderen een kushandje, moeders pak ik vast. Bedankt, bedankt voor het kijken.


Fjieste

Een Irish Coffee op het Beverhoutplein en slenteren langs de Graslei. De folknazi’s in het Baudelopark springen allemaal tegelijk op en neer op het ritme van een band met slappe meisjes. Mijn schoenen klikken op de keien en houden halt bij een podium waar salsa gedanst wordt. Een mevrouw in een groene jurk draait rond een gespierde Zuid Afrikaan die met een zachte beweging van zijn hand de vrouw aanzet tot een volgend pasje. Het ruikt naar bier en vaag naar pis. Dat kan ook niet anders want links van mij ontdek ik een urinoir waar een spandoek boven hangt. Wildplassen 60 euro boete wordt er gemeld. Ik slenter tot de voeten pijn doen. Pas als het licht boven de stad opkomt steek ik de sleutel in de voordeur.


Luchtrijder

brug van de Keizerlijke Geneugten Gent


Lellebellen

Waar was je? In de Scala waar ik zwaaide naar de mensen op Sint Jacobs en keek naar de Fanfare die nooit stil wil staan.


Lege portemonnee

nestor

nestor

Dansen in de Scala, springen bij de Propere Fanfare, zwijmelen bij Bruno en Kathleen. Lellebellen bij Sint Jacobs tot vroeg in de morgen. Het was een schone afsluiting.


Oei, Oei

te veel, te laat, te leuk

te veel, te laat, te leuk


Café Chantant

trui

trui

theo

theo

Gentse Feesten in de Brugse Poort is Café Chantant bij de Vieze gasten.


Voor de bui

voor de bui

voor de bui

Fiets voert me door de straten van Gent

Rode lijvekens, Korhoen, Aambeeldstraat

Passeer ik

 

Een Noord Afrikaan

Hangt over zijn vensterbank

Roept naar de kinderen op straat

Onverstaanbaar

 

Acaciapark, Fonteineplein, Reijnaertstraat

Strandstoel op de stoep

Tussen roze stokroos en langswaaiende

Plasticzakken

 

Een poes in de armen van een meisje

Klauwt naar de openstaande deur

Te huur

Zwarte letters op oranje