Tagarchief: Het dagelijkse leven zoals het nergens is

Zooitje

Om alles weer een beetje onder controle te krijgen bak ik taart. Het meel stuift tot aan het plafond, ik stoot een koffiekopje om waar nog een kletsje in zit en als ik het haar achter mijn oor schuif zit er deeg op mijn wang en in mijn haar. Ik moet er van zuchten. Heel soms verlang ik naar orde en routine. Tot ik denk aan Het Kind dat op dit moment richting huis snort in d’r auto, de tafel waar gasten moeiteloos aan kunnen schuiven en de pot thee die altijd klaar staat om een kop uit te schenken. Blijven ademhalen en een doekje over de tafel dan komt het allemaal weer goed.


Hotver

Takkie mist een stuk van haar oor en d’r kop is twee keer zo dik als normaal. Mina moest naar de dierendokter. Een flink gat in de schouder, hechtingen en pillen. De hondjes besloten vanmorgen voor eens en altijd, op leven en dood, uittevechten wie er de baas was. Uiteindelijk bleek ik dat te zijn. Door een van de twee beesten onder een wasmand te persen kon ik ze uit elkaar halen. De andere stond daarna nog een tijdje, helemaal door het dolle heen, in de wasmand te bijten terwijl  ik hysterisch stond te gillen. Ook goeiemorgen!