Tagarchief: kop

waar is Takkie nou?

Mijn neus verdwijnt nog een keer achter haar oortjes. Ze ruikt niet meer naar speculaasjes maar naar ontsmettingsmiddel en ziekenhuis. Ze bibbert, haar kop legt ze op mijn armen. Adem in, adem uit denk ik en probeer rust uit te stralen. Mijn tranen druppen op haar vacht. Als ze dood is staan haar oortjes nog steeds recht overeind. Dag raar hondje.