Tagarchief: op de fiets naar Rome

Boer Geert

Langs alle kanalen die ik passeer kom ik wielertoeristen van de derde leeftijd tegen. Ze zijn zo serieus. Voorovergebogen kan er amper een knikje af.
Nooit at ik zoveel als op deze fietstocht. Ik ontbijt wel drie keer per ochtend. Langs het water zijn deftige café’s. Ik laat me regelmatig op een terras ploffen. Als ik sap, water en koffie verkeerd bestel laat de serveerster me de bestelling herhalen om zeker te zijn dat ik in mijn eentje drie consumpties wil bestellen. Ik verzeker haar dat ik het allemaal op zal drinken.

Het is een uur of drie en ik zou best willen stoppen. Mijn billen zijn stijf. Ik voel nu toch echt dat ik lang heb gezeten op een klein zadel. Uiteindelijk duurt het tot zes uur voor ik een verwijzing naar een slaapplaats vind. Het blijkt op een boerderij te zijn. Een smotzige man komt uit de varkensstal als ik in de toeter aan mijn stuur knijp. Natuurlijk kan ik een nachtje blijven. Alles ruikt er naar varken.

Ik krijg een rondleiding op het gemengde bedrijf. Ik mag een pasgeboren big vasthouden en hij laat me de jonge zwaluwen en de steenuilen zien. Hij wil graag zijn levensverhaal aan me kwijt. Laat getrouwd, heeft een Thaise vrouw en en twee leuke kinderen. Ik stel me zo voor dat ie op internet is gaan zoeken toen de Belgische meisjes geen interesse hadden in een man die naar varken rook. Als toetje van het bezoek krijg ik de tubes sperma te zien waarmee de de varkens geïnsemineerd worden en het apparaat om de kunstvarkenspiemels te stiriliseren.


Zeemlap

Ik werd er voor vertrek een beetje onrustig van. Al die waarschuwingen over schrijnende edele delen en beurse billen. Zou ik het allemaal veel te lichtvaardig opnemen misschien? Na 700 kilometer weet ik het zeker: Allemaal aanstellerij dat gedoe met die zeemlerenopvulbroeken!


Voorbereiding

De Schicht lijkt wel een kerstboom en mijn huis voor de komende zes weken staat te luchten op het grasveld naast het huis. Nog een beetje krakkemikkig opgezet en er ontbreekt een elastiek of wat maar dat kan de voorpret niet bederven. Het ruikt lekker naar ouwe tent in mijn vakantiehuis en de toeter van de Schicht past perfect bij het rood van de tassen.


Naderbij

Nog één week en dan vertrek ik naar Rome. Het lijkt me eindeloos verweg. Collega J denkt dat ik wel goed voorbereid ben maar geeft me toch nog enkele nuttige tips over helm, pijnstillende zalf en lekkere fietsbroeken. Het lijkt wel alsof mijn hoofd niet kan bevatten dat ik echt vertrek. Verder dan “ja, dat lijkt me wel een goed idee” kom ik niet en actie onderneem ik al helemaal niet. Ik kan niet verder denken dan: ” ik stap op de fiets en ZOEF “. Ik lees reisverhalen van andere fietsers, die doen dingen als trainen met ouwe kranten in hun fietstassen en lijsten opstellen van wat er allemaal mee moet. Ze bestuderen de route, drukken kaartjes af en regelen van alles en nog wat. Waarom doe ik dat niet?


Missie

 

Voor ik opsta spreek ik mezelf moed in. “Ik ben een vrouw met een missie”. Zo sleep ik mij in het holst van de nacht uit bed om op de Schicht te klimmen. Ik oefen voor de fietstocht naar Rome. Week 23 vertrek. Ik regelde nog bar weinig, laat me drijven op de stroom. Gaat er iemand mee, wat zal ik meenemen, waar slaap ik? Het komt vanzelf. Ik doe nu een proef met onderbroeken. Welke zitten comfortabel op het zadel. Niet met pijpjes, geen losse boxer. Tot nu toe lijkt een degelijke ouderwetse zonder poespas het best te voldoen. Nog niet alle modelen zijn getest. Vandaag anticipeerde ik niet op het weer. Te warm. Behalve de onderbroek die aan moest blijven voor de test ging zowat alles uit. Das, jas, vest, muts. Het verhuisde naar de achterkant van de fiets. Door dat warme geploeter met tegenwind kreeg ik een enorme hongerklop. In Schoondijke gestopt om een banaan te kopen. Eénenzeventig cent de kilo. Meteen twee kilo ingeslagen. Het komt vanzelf!


Loeihard

Tussen Breskens en Schoondijke


Ontsnappingsroute

 


Ver weg

Wiehoe! De boekjes zijn er. Nu nog de stalen spieren en eelt op mijn billen.


Warme doos

IMG_1811[1]Trainen is goed, slim inkopen is soms beter